خبر های مهم روز
معتاد بیمار است یا مجرم؟ - سه شنبه, 14 حمل 1397 17:31

سایت ها دیگر

یادگار افغان

یادگار افغان

یکشنبه, 02 ثور 1397 12:09

سوال اول – نقش مدارس دینی در ترویج افراطیت را چگونه میدانید ؟

جواب اول – من نقش مدارس دینی را در ترویج افراطیت در افغانستان رد نمیکنم ولی شدت و قوت اش به اندازه مدارس خارج از کشور کشور های همسایه خصوصا پاکستان به این حد نمیبینم ممکن وجود داشته باشه خیلی کم که اگر جلوگیری نشود ممکن بعدا افغانستان دوچار مشکلات فروانی خواهد شد بنا نقش مدارس دینی فعلا در افغانستان به حد نگران کننده نیست احتمالات این است که اگرکنترول نشود در آینده نگران کننده خواحد بود .

سوال دوم – چرا اکثر پاسخهای دریافتی در آن کنفرانس مدارس دینی را به مدارس راجستر شده و غیر راجستر شده تعریف کرده بودند ؟

جواب دوم – در افغانستان فعلا دو نوع مدارس فعالیت دارند یکی بنام دارالعلوم اسلامی که آنها راجستر شده هستند در دولت افغانستان و دولت نظارت دارند از فعالیت های شان و نصاب تعلیمی معارف را پیش میبرند این دسته از مدارس نگرانی اش کمتر است چون از طرف دولت نظارت صورت میگیرد و مدارس که ثبت و راجستر نیستند نظارت کردن آنها مشکل است چون راجستر نیستد از قوانین و دستورالعمل که دولت به مدارس دینی دارند آشنایی ندارند و اکثرا مدیریت های که در داخل این چنین مدارس اجرا میشوند این مدیریت ها صلیقه یی انجام میشوند بنا میتواند حادثه ساز باشد

سوال سوم – چگونه حکومت افغانستان میتواند به امور مدارس دینی که راجستر نیستند رسیدگی کنند ؟

جواب سوم – یک برنامه خاصی در رابطه به مدارس طرح ریزی شوند یعنی اینها راجستر و شناسایی شوند و بر اساس و چوکات که قانون و دین اجازه میدهند فعالیت کنند

سوال چهارم – شما موافق هستید که مدارس دینی نصاب تعلیمی وزارت معارف را کمتر رعایت می کنند ؟

جواب چهارم – بلی من موافق هستم چون آنها آشنایی ندارند مدارس دینی که آشنایی با نصاب تعلیمی معارف نداشته باشند نمیتواند عمل بکند آن چی که در نصاب تعلیمی معارف است و این خودش میتواند یکی از عوامل بحران ساز باشد

سوال پنجم – شما موافق هستید که بخش عمده عشر و زکات مردم به چنین مدارس پرداخته می شود ؟

جواب پنجم – بلی این حق مسلم مدارس دینی است

سوال ششم – شما موافق هستید که شماری از کشور ها به حمایت مالی شماری از مدارس دینی مبادرت می ورزند ؟

جواب ششم – همه مدارس نه بلکه بعضی از مدارس دینی شاید کمک های مالی از کشور های خارجی دریافت کنند مدارس دینی که در آن جا دولت دسترسی ندارند و قانون تطبیق نمیشوند ممکن در آن جا فعالیت داشته باشند

سوال هفتم – حکومت افغانستان با کشور های که در امور مدارس دینی و نصاب تعلیمی کشور تاثیر دارند چگونه پیشامدی داشته باشند ؟

جواب هفتم – ما مشکلاتی زیادی در افغانستان داریم تنها راه حل این موضوع نظارت دقیق دولت است

سوال هشتم – به نظر شما چه راه حلی میتواند به سرو سامان دادن مدارس دینی و کنترول آن موثر واقع شود ؟

جواب هشتم – تنها راه حل اش این است که ثبت و راجستر شود

دولت بایدیک نظارت کلی ودقیق درچوکات قانون ودین اسلام ازتمام مدارس دینی داشته باشدتادرآینده مشکل سازبرافغانستان نباشد.

دوشنبه, 27 حمل 1397 10:40

دولت افغانستان در سال گذشته ۲۰۱۷ به دو عامل اساسی افزایش کشت مواد مخدر با مجامع بین المللی صحبت کرد
عوامل داخلی:
1. گسترش ناامنی در برخی مناطق از سوی گروه‌های مسلح مخالف دولت
2.تبانی مافیای مواد مخدر با گروه‌های مسلخ مخالف دولت
3.نبود منابع کافی مالی و تخنیکی، بخاطر کاهش کمک‌های جامعه جهانی در امر مبارزه با مواد مخدر در جلوگیری از کشت، تولید، قاچاق و استفاده‌ی مواد مخدر؛
4.کمبود نیروهای امنیتی به منظور جلوگیری از کشت، تولید، قاچاق مواد مخدر؛
5.عملکرد ضعیف برخی از مسئولان محلی و سکتورهای ذیربط در ولایات و ولسوالی‌ها
6.به کارگیری تخم‌های بذری اصلاح شده‌ ای کوکنار بخاطر افزایش حاصلات تریاک
7.نبود زمینه‌های لازم برای فروش محصولات مشروع زراعتی برای دهاقین
8.استفاده از موادهای پیش‌ساز کمیاوی در تولید و پروسس مواد مخدر
9.قیمت بلند تریاک نسبت به سایر نباتات مشروع
عوامل خارجی:
1.کنترل ضعیف کشورهای همسایه و منطقه برای جلوگیری از ترانزیت مواد مخدر
2.عدم علاقمندی کشورهای منطقه در امر تبادل اطلاعات استخباراتی، عملیات‌های هم‌زمان در نقاط مرزی و هدف قرار دادن مراکز تولید و پروسس مواد مخدر
3.تقاضای مواد مخدر ازسوی کشورهای جهان، یا موجودیت بازار خرید و فروش برای مواد مخدر افغانستان.
با وجود یافتن عوامل افزایش کشت مواد مخدر در کشور اکنون مسئولیت وزارت مبارزه با مواد مخدر است که در کاهش و یا قطع این عوامل در سال جاری به کدام راه حلی منطقی که بتواند با پدیده خانمان سوز مواد مخدر در کشور مبارزه کند و به قناعت کشورهای که از این پدیده متضرر می شود پرداخته تاکید کند .

یکشنبه, 26 حمل 1397 10:58

سوال اول – نقش مدارس دینی در ترویج افراطیت را چگونه میدانید ؟

جواب اول – عالمان دین میتواند بیشتر افراط و تفریط را معرفی کنند مردم کوشش کنند در روابط شان میانه رو باشند نقش مدارس دینی در ترویج افراطیت بسیار بالا است .

سوال دوم – چرا اکثر پاسخهای دریافتی در آن کنفرانس مدارس دینی را به مدارس راجستر شده و غیر راجستر شده تعریف کرده بودند ؟

جواب دوم – مدارس رسمی بیشتر از مدارس غیر رسمی مورد توجه مردم قرار میگیرند

سوال سوم – چگونه حکومت افغانستان میتواند به امور مدارس دینی که راجستر نیستند رسیدگی کنند ؟

جواب سوم – این وظیفه حکومت افغانستان است که تمام مدارس را ثبت و راجستر نمایند چون مدارس تقویه کننده حکومت است

سوال چهارم – شما موافق هستید که مدارس دینی نصاب تعلیمی وزارت معارف را کمتر رعایت نمی کنند ؟

جواب چهارم – رعایت نشده اما باید رعایت کنند مدارس که ثبت و راجستر نبود به دستور و مقرارت دولت هم پابند نیست

سوال پنجم – شما موافق هستید که بخش عمده عشر و زکات مردم به چنین مدارس پرداخته می شود ؟

جواب پنجم – تعداد بسیار کم از مردم به مدارس عشر و زکات می پردازد

سوال ششم – شما موافق هستید که شماری از کشور ها به حمایت مالی شماری از مدارس دینی مبادرت می ورزند ؟

جواب ششم – بلی اکثریت این مدارس از طرف کشورهای خارجی مانند پاکستان . ایران و عربستان سعودی تمویل میشوند اگر مدارس دینی تمویل کننده بیرونی نداشته باشند به سقوط مواجه میشوند

سوال هفتم – حکمت افغانستان با کشور های که در امور مدارس دینی و نصاب تعلیمی کشور تاثیر دارند چگونه پیشامدی داشته باشند ؟

جواب هفتم – دولت افغانستان باید با تمام کشور ها روابط خوب داشته باشند کشور هایکه به مدارس دینی کمک میکنند باید حکومت افغانستان آگاهی داشته باشد .

سوال هشتم – به نظر شما چه راه حلی میتواند به سرو سامان دادن مدارس دینی و کنترول آن موثر واقع شود ؟

جواب هشتم –دولت افغانستان باید تمام مدارس دینی را رسمی بسازد و از فعالیت های شان کنترول و نظارت داشته باشد .

چهارشنبه, 22 حمل 1397 10:55

پس از افزایش شکایت‌ها به خاطر بیشتر شدن شمار معتادان در کابل، اعضای مجلس سنا، روز سه شنبه سلامت عظیمی وزیر مبارزه با مواد مخدر، احمدجان نعیم معین پالیسی وزارت صحت عامه و داوود امین سرپرست فرماندهی پولیس کابل را برای پاسخ‌گویی به این مجلس فراخواند.

اعضای مجلس این مقام‌ها را به کم‌کاره‌گی متهم کردند و تأکید کردند که مبارزه با مواد مخدر بی‌نتیجه بوده و به گفته‌ی آن‌ها پولیس نیز در بسیاری موارد به ویژه در شهر کابل در قاچاق و فروش مواد مخدر دست دارند.

با این حال وزیر مبارزه با مواد مخدر در این نشست پذیرفت که تلاش‌های آن‌ها در این زمینه چندان موثر نبوده است. او بار دیگر از گسترش ساحات تحت کشت تریاک خبر داد. سلامت عظیمی، وزیر مبارزه با مواد مخدر گفت که در سال جاری نیز تریاک در ۳۲۸ هکتار زمین در بیشتر از ۱۷۰ ولسوالی و در ۲۴ ولایت کشت شده است.

وزیر مبارزه با مواد مخدر، موجودیت ناامنی و افزایش تقاضای جهانی برای مواد مخدر را از دلایل عمده‌ی افزایش کشت تریاک در کشور خواند. او پذیرفت که کارهای صورت‌گرفته کافی نبوده است، به همین خاطر وی گفت که در هماهنگی با ادارات همکار در حال تطبیق پلان عمل مبارزه با مواد مخدر در کشور است.

احمدجان نعیم، معین پالیسی وزارت صحت عامه نیز گفت تا زمانی که کشت، تولید و قاچاق مواد مخدر کنترول نشود و نیز مسئله‌ی اشتغال حل نشود، به گفته‌ی وی، ایجاد مراکز صحی برای تداوی معتادان نتیجه نمی‌دهد. به گفته‌ی وی همین اکنون  ۱۰۷ مرکز ترک اعتیاد در سراسر کشور فعال است و این مراکز ظرفیت تداوی حدود ۴۰ هزار معتاد را در سال دارد. این مقام وزارت صحت عامه مراکز مذکور را با توجه به افزایش روزافزون شمار معتادان ناکافی خواند. بر اساس آمارها، ‌اکنون حدود ۳.۵ میلیون نفر در کشور به ‌نوعی از مواد مخدر استفاده می‌کنند.

همین اکنون تنها در کابل ۳۰۰ هزار معتاد زنده‌گی می‌کنند و وزارت صحت فقط از هر صد نفر معتاد، ظرفیت تداوی ۱۰ نفر را دارد. از سویی هم داوود امین، سرپرست فرماندهی پولیس کابل نیز گفت که پولیس در یک ماه گذشته حدود ۱۳۵۵ معتاد را برای درمان از سطح شهر کابل جمع‌آوری کرده است.

منبع/هشت صبح

 

پنج شنبه, 16 حمل 1397 09:48

مقام های امنیتی در شمال افغانستان از کشته و زخمی شدن ۲۰ جنگجوی طالبان در ولایت بلخ خبر داده‌اند.

قل اردوی ۲۰۹ شاهین با نشر خبرنامه‌ای گفته که در ادامه عملیات ولید (۱) و در نتیجه حملات هوایی نیروهای افغان در روستای بابرزایی‌ها و آسیاب فرقه شهرستان چمتال ولایت بلخ، ۱۳ جنگجوی طالبان کشته و ۷ تن دیگر شان زخمی شده‌اند.

در مورد تلفات نیروهای افغان در جریان این عملیات چیزی گفته نشده است.

پنج شنبه, 16 حمل 1397 09:45

وزارت ارشاد، حج و اوقاف افغانستان به تازگی اعلام کرده که مانع ترویج و تبلیغ افراطیت در مسجدهای سراسر این کشور می شود.

فیض محمد عثمانی، وزیر ارشاد، حج و اوقاف افغانستان روز گذشته گفته که پس از این اجازه نمی دهد که ملا امامان مساجد با تبلیغ شان فرهنگ افراطیت را در این کشور ترویج کنند.

آقای عثمانی همچنان گفته که کتابی زیر نام «خطبه‌های نماز جمعه» تدوین شده و ملا امامان براساس این کتاب تبلیغ کنند.

وزیر ارشاد تاکید کرده که هیچ ملا امام اجازه ندارد که با استفاده از آزادی بیان خلاف منافع ملی تبلیغ کند.

این اقدام در حالی صورت گرفته است که پیش از این انتقادهای جدی نسبت به تبلیغ افراط گرایی در برخی مدرسه‌های دینی و مساجد وجود داشته است.

پنج شنبه, 16 حمل 1397 09:43

سوال اول – نقش مدارس دینی در ترویج افراطیت را چگونه میدانید ؟

جواب اول – بد بختانه مدارس دینی که در افغانستان فعالیت میکنند در سطح بسیار پاین هستند همین که میزان درسی شان به سطح متوسطه رسید این ها معمولا میروند به کشور های همسایه مانند پاکستان " ایران و عربستان و سطح عالی را آنجا سپری میکنند تحت تاثیر فرهنگ های بیگانه قرار میگیرند تفکر افراطگرایانه را اینها بیشتر از خارج وارد میکنند

سوال دوم – چرا اکثر پاسخهای دریافتی در آن کنفرانس مدارس دینی را به مدارس راجستر شده و غیر راجستر شده تعریف کرده بودند ؟

جواب دوم – من تعریف خاصی ندارم این مورد برمیگردد به نظریات اشتراک کننده ها از دید من مدارس که به صورت رسمی ثبت وزارت حج اوقاف هستند تا جای دولت میتواند نظارت کنند

سوال سوم – چگونه حکومت افغانستان میتواند به امور مدارس دینی که راجستر نیستند رسیدگی کنند ؟

جواب سوم – اگر عزم جدی و قاطع وجود داشته باشد حکومت افغانستان میتواند با یک برنامه تدوین شده جلو راه های تمویل این مدارس را بیگیرند دولت برسی کنند که این مدارس از کدام راه های بیرونی تمویل میشوند این راه ها مسدود بسازند

سوال چهارم – شما موافق هستید که مدارس دینی نصاب تعلیمی وزارت معارف را کمتر رعایت می کنند ؟

جواب چهارم – بلی

سوال پنجم – شما موافق هستید که بخش عمده عشر و زکات مردم به چنین مدارس پرداخته می شود ؟

جواب پنجم – شاید

سوال ششم – شما موافق هستید که شماری از کشور ها به حمایت مالی شماری از مدارس دینی مبادرت می ورزند ؟

جواب ششم – بلی

سوال هفتم – حکمت افغانستان با کشور های که در امور مدارس دینی و نصاب تعلیمی کشور تاثیر دارند چگونه پیشامدی داشته باشند ؟

جواب هفتم – حکومت افغانستان باید با کشور های تمویل کننده مدارس رسمی و غیر رسمی در تماس باشند و هر چی زود تر مدارس غیر رسمی را ثبت و راجستر نمایند تا بیشتر از این افراطیت دامن زده نشود .

سوال هشتم – به نظر شما چه راه حلی میتواند به سرو سامان دادن مدارس دینی و کنترول آن موثر واقع شود ؟

جواب هشتم – تمام مدارس باید زیر چتر دولت افغانستان فعالیت داشته باشند و یک نصاب تعلیمی واحد برای مدارس ساخته شوند یعنی باید در تمام مدارس که مربوط شیعه و سنی میشود یک نصاب تعلیمی واحد تدریس شوند وقتی در تمام مدارس یک نصاب تعلیمی تدریس شد حکومت میتواند بیشتر رسیدگی و نظارت نماید و اگر حکومت افغانستان موفق شود که مدارس دینی مختلط به وجود بیارد که همزمان در آن مدارس دینی فقه شیعه و سنی تدریس شود به نظر من ساده ترین راه اش همین است .

پنج شنبه, 16 حمل 1397 09:38

سوال اول – نقش مدارس دینی در ترویج افراطیت را چگونه میدانید ؟

جواب اول – افراطیت در دین اسلام جای ندارد دین اسلام افراطیت را رد میکند آنانیکه افراط میکند از دین اسلام آگاهی کامل ندارند

سوال دوم – چرا اکثر پاسخهای دریافتی در آن کنفرانس مدارس دینی را به مدارس راجستر شده و غیر راجستر شده تعریف کرده بودند ؟

جواب دوم – مدارس راجستر شده مدارس هستند که زیر قویداد دولت ما قرار دارند که به طور نمونه وزارت معارف است که باید مدارس را نظارت و کنترول نمایند مدارس که غیر راجستر شده است در آن جا هم افراطیت تدریس نمیگردد

سوال سوم – چگونه حکومت افغانستان میتواند به امور مدارس دینی که راجستر نیستند رسیدگی کنند ؟

جواب سوم – این وظیفه دولت جمهوری اسلامی افغانستان است که باید از ملت با خبر باشند و مدارس را ثبت و راجستر نمایند

سوال چهارم – شما موافق هستید که مدارس دینی نصاب تعلیمی وزارت معارف را کمتر رعایت نمی کنند ؟

جواب چهارم – در مدارس علوم دینی تدریس میشود و نصاب تعلیمی معارف فرق دارد

سوال پنجم – شما موافق هستید که بخش عمده عشر و زکات مردم به چنین مدارس پرداخته می شود ؟

جواب پنجم – من معلومات دقیق ندارم اما هستند انسان های دین دوست که به مدارس کمک مالی میکنند

سوال ششم – شما موافق هستید که شماری از کشور ها به حمایت مالی شماری از مدارس دینی مبادرت می ورزند ؟

جواب ششم – اگر کمک های مالی کشور های بیرونی بدون افراط و تفریط باشد در آن صورت کدام مشکل نیست

سوال هفتم – حکمت افغانستان با کشور های که در امور مدارس دینی و نصاب تعلیمی کشور تاثیر دارند چگونه پیشامدی داشته باشند ؟

جواب هفتم – دولت افغانستان باید یک پیشامد خوب داشته باشد و یک نصاب تعلیمی دروست را به مدارس آماده بسازد

سوال هشتم – به نظر شما چه راه حلی میتواند به سرو سامان دادن مدارس دینی و کنترول آن موثر واقع شود ؟

جواب هشتم – مدارس ثبت ورا جستر شده را باید نظارت و کنترول داشته باشند و مدارس که ثبت نیستند باید ثبت و راجستر نمایند .

چهارشنبه, 15 حمل 1397 14:00

در پیوند به رویداد حمله هوائی نیروهای امنیتی افغانستان بر گروه تروریستی طالبان در ولایت قندوز تاکنون دیدگاهای گوناگون موافق و مخالف مطرح شده و نیز چندین فیلم در شبکه های اجتماعی به دست نشر شپرده شده که هرکدام آنها گواهی از یک واقعیت انکار ناپذیر اتفاق افتاده در این ولایت است

بررسی این این رویداد نشان داد که افغانستان و شهروندان آن از جهات مختلف صدمه پذیر است

1-    فیلم منتشر شده از سوی گروه اجیر تروریستی طالبان که گوشه های از حمله نیروهای هوایی را بر مرکز تجمع شان نشان میدهد، حکایت از حمله قوی و سنگینی دارد که در نوع خود از سوی نیروهای امنیتی حکومت افغانستان در این ولایت بی پشینه بوده و در تصویر دیده می شود که اجساد دهها کشته بر زمین افتاده و فیلمبردار حکومت اشرف غنی را مرتد و اجیر خطاب می کند .

2-    فیلم منتشر شده دیگر که به نمایش گذاشته شده حکایت از حضور صدها طالب در این مرکز تجمع دارد که قبل از حمله نیروهای هوایی در آن گیرد امده اند و شماری طالبان هم به سردادن شعارها بحمایت از حملات عمری و فرمان منصوری رهبران فقید طالبان به تشویق و تشجیع اشتراک کنندگان و مخاطبین خود پرداخته اند .

3-    فیلم نشر شده دیگری نیز قبل از حمله هوائی را نشان میدهد که از طریق ستلایت گرفته شده و افراد مسلح گروه تروریستی طالبان به شمول فرماندهانشان و اعضای رهبری طالبان در قندوز درحال رفتن به این مرکز هستند و شماری با بیرق های افراشته شده طالبان در حال اجرای مانور جنگی اند و در عین حال دیده می شود که با ختم این تجمع موفقیتهای خود را در این ولایت جشن خواهند گرفت .

4-    فیلم دیگری که از سوی نیروهای امنیتی کشور به نمایش گذاشته شده نشان میدهد که یکی از فرماندهان گروه تروریستی طالبان در کنار اجساد کشته شده در این رویداد سخنرانی میکند و با نام بردن از کشته شدگان فریاد انتقام سر میدهد و واقعیت شکسته شدن کمر طالبان را در این سخنرانی با گریه و زاری بر ملا می سازد.

به نظر می رسد وقتی کسی و یا مخاطبی این فیلمها را ببیند به این باور میرسد که چه رویدادی بزرگی اتفاق افتاده و کمر چه گروهی را شکستانده شده و چه کسانی به ابراز نظر در مورد خاص این رویداد پرداخته و چه کسانی بر مسند قضاوت این رویداد نشسته است ؟

به نظر من این رویداد و مشابه این رویداد که همه روزه جان شهروندان کشور را می ستاند یک وجه مشترک دارد و آن اینکه انسان افغانستان از هر گروهی چه آآسیب پذیریهای دارد و از نظرعاطفی هرکدام پس از رویدادها به زجه وزاری ، به اشک و ماتم ، به مصیبت و غم می شنند و از عمق دل به عجز و بیچارگی خود باور می کنند .

ولی آنچه که این رویداد را متفاوت می کند این است که اینبار گروه تروریستی طالبان با تقبل سنگین ترین تاوان که از سوی نیروهای هوای افغانستان متقبل شده لبخند همیشگی شان به گریه و مویه مبدل گشته است .

درس عبرتی که طالبان اینبار از سوی نیروهای هوایی کشور دریافت کرده چنان کمر شکن است که عمال این گروه را در مبارزات نرم و مدنی نیز دچار حیرت ساخته است و به تقبیح این رویداد مبادرت وزریده است به باور من قهرمانی نیروهای هوایی کشور دراین رویداد بی نظیر است و باید حکومت افغانستان با تقدیر از این قهرمانان به ترفیع درجه و امتیازات مادی و معنوی آنان اقدام کنند.

روی هم رفته آنچه از نظر حقوقی قابل بحث است این است که اشتراک کنندگان که گفته می شود از شهروندان عادی ، اطفال و طلاب مدارس دینی بوده اند چطور در این مرکز تجمع طالبان تجمع کرده اند ؟

آیا اینها به رضایت و به حمایت از گروه تروریستی طالبان به مرکز رفته بودند ؟

آیا اینها به زور و اجبار در این مرکز تجمع گروه تروریستی طالبان برده شده بودند؟

آیا اینها عمدا از سوی گروه تروریستی طالبان بعد از حمله به قتل رسیده اند ؟

آیا اینها در جریان حمله هوایی نیروهای امنیتی به قتل رسیده اند ؟

بهر صورت ایجاب می کند که هیئت بی طرف دارای صلاحیت از سوی سازمانهای مدافع حقوق بشر ، حکومت افغانستان و رسانه ها بررسی شود ، تا جلو احتمال قربانی شدن شهروندان کشور در حملات سرکوب کننده ای بعدی نیروهای دلیر هوایی کشور گرفته شود و برای این قهرمانان مجال پرواز بیشتر و مانور بیشتر داده شود .

 

 

چهارشنبه, 15 حمل 1397 09:24

ارتقای آموزش اجباری در سایه زور و فساد در ولایت پکتیا !
پیش از شروع سال تحصیلی جدید، حدود ۲۰۰ تن از بزرگان ولسوالی لجه منگل پکتیا در جنوب‌شرق افغانستان، در صحن مکتبی برای اعلام یک تصمیم مهم گردهم آمدند: هر خانواده‌یی که که فرزندان خود را به مکتب نفرستد، ۷۰ دالر، حدود نیم حقوق ماهانه یک کارمند دولتی، جریمه می‌شود.
در طی ۱۵ سال گذشته، در این ولسوالی که حدود ۵۰ هزار نفر جمعیت دارد، هفت مکتب ساخته شده است. با این‌حال، جذب دانش‌آموز در این منطقه‌ی کوهستانی که طالبان نیز بر آن نفوذ دارند، امر دشواری بوده است. بزرگان این ولسوالی با درک این مسأله که آداب و رسوم قبیله‌یی فرزندان آن‌ها را از پیشرفت بازداشته، فکر کردند که این اقدام (جدی) ضروری است.
خایسته خان احدی که مدیر اولین مکتب ساخته‌شده در این ولسوالی بوده، می‌گوید: «آن‌ها –بزرگان قبیله- مردمانی را می‌بینند که به مکتب رفته و به افراد مهم در دولت و سازمان‌های بین‌المللی تبدیل می‌شوند. بنابراین آن‌ها به ارزش تعلیم پی‌ برده‌اند.»
آقای احدی می‌گوید که طالبان محلی، پس از تماس بزرگان قبیله‌یی با آن‌ها، حمایت خود را از این تصمیم از طریق بلندگوهای مساجد محلی اعلام کرده‌اند.
تصمیم بزرگان قبیله‌یی این ولسوالی در سراسر افغانستان مورد توجه قرار گرفته است. نه‌تنها به این دلیل که این تصمیم می‌تواند باعث آموزش کودکان بیشتر می‌شود، بلکه این تصمیم زمانی گرفته شده که بسیاری از تعلیم محروم مانده‌اند. خشونت و فساد بر آنچه که زمانی یک موفقیت برجسته‌ بود، سایه انداخته است.
۳.۵ میلیون کودک به مکتب نمی‌روند
این رقم ۳.۵ میلیونی بر اساس آمار یونیسف است. هفتاد و پنج درصد این ۳.۵ میلیون کودک محروم از مکتب، دختران هستند.
دلایل محرومیت آن‌ها متفاوت است. میزان خشونت بالا و گسترده است. معلمان زن بیش از حد کم هستند و بسیاری از خانواده‌ها می‌خواهند که دختران شان تنها توسط استادان زن آموزش ببینند. در افغانستان برای بسیاری‌ها، رفتن به مکتب به معنای پیمودن چندین مایل فاصله در هر روز است.
با این‌حال، در بخش‌های خاصی از کشور که از صلح نسبی برخوردار اند، رقم دختران مکتبی، بیشتر از پسران به نظر می‌رسد.
به گفته‌ی ایوب آروین، رییس معارف ولایت مرکزی بامیان، در این ولایت ۵۸ درصد ۱۶۲ هزار دانش‌آموز مکتب، دختران و زنان هستند.
۱۰۵۷ مکتب بسته مانده‌اند
وزارت معارف افغانستان می‌گوید که در سراسر کشور ۱۷,۵۰۰ مکتب وجود دارد، اما در سال گذشته ۱,۰۷۵ مکتب بسته مانده‌اند. دلیل آن عمدتا خشونت‌های شدید گفته می‌شود. جنوب کشور، جایی که طی دهه‌ی گذشته شاهد خشونت بی‌وقفه بوده است، به صورت نامتناسبی تحت تاثیر بسته‌شدن مکاتب واقع شده است.
فعالان آموزش و پروش می‌گویند که رقم مکاتب بسته‌ حتی از این هم بالاتر است. مطیع‌الله ویسا، که سازمان راه قلم را رهبر می‌کند، می‌گوید که بر اساس آمار آن‌ها، ۱۶۰۰ مکتب بسته است.
آقای ویسا می‌گوید که از میان تقریبا ۴۰۰ ولسوالی دارای مکتب در سراسر افغانستان، حدود ۴۸ ولسوالی در ۱۷ سال گذشته حتی یک دانش‌اموز پسر فارغ‌التحصیل صنف دوازده نداشته است. او علاوه می‌کند که حدودا ۱۳۰ ولسوالی وجود دارد که از آن در ۱۷ سال گذشته حتی یک دانش‌آموز دختر فارغ‌التحصیل نشده است.
نزدیک به نیمی از مکاتب افغانستان فاقد ساختمان هستند
بررسی نیویورک تایمز در ۳۲ ولسوالی از ۳۴ ولسوالی کشور نشان می‌دهد که نزدیک به نیمی از مکاتب افغانستان ساختمان ندارند. مقامات ولایتی گزارش داده‌اند که در بیش از ۷ هزار مکتب در این مناطق، تدریس یا در فضای باز و یا در ترتیبات موقتی که برای صنوف درسی در خانه‌های اجاره‌یی در نظر گرفته شده، صورت می‌گیرد.
ولایات غور و هرات در غرب، بدخشان در شمال‌شرق و ننگرهار در شرق بیشترین رقم مکاتب بدون مدرسه را دارند. در هرکدام از این ولایات دست‌کم ۴۰۰ مکتب وجود دارد.
روح‌الله محقق، رییس معارف ولایت بدخشان می‌گوید: «حتا در داخل شهر و مراکز ولسوالی‌ها، ما مکاتبی داریم که ساختمان ندارند.»
هیچ سطح و جایی از فساد در امان نمانده
به رغم سرمایه‌گذاری‌های عظیم حامیان مالی خارجی در بخش معارف افغانستان، فساد همچنان به عنوان یکی از دلایل اصلی زیرساخت بسیار بد –معارف افغانستان- پا برجاست.
بر اساس گزارش دیدبان مستقل فساد در سال گذشته، نظام آموزش و پرورش افغانستان از فساد آسیب دیده است. به این معنی که از ساده‌ترین روند اصلاح و تغییر گواهی‌نامه مکتب گرفته تا انتصاب معلمان و پیشبرد قراردادهای ساخت‌وساز مکتب، دستخوش فساد است. افرادی که به دنبال شغل تدریس‌ اند، تا ۱۰۰۰ دالر –تقریبا معادل به مجموع حقوق پنج ماهه یک معلم در افغانستان- برای به دست‌آوردن شغل یا حفظ موقعیت خود رشوه می‌دهند.
به تازگی، دولت سعی کرده که با معرفی یک روند سخت‌گیرانه‌تر از طریق کمیسیون اصلاحات اداری و خدمات ملکی، با پدیده‌ی فساد در استخدام معلمان مقابله کند. وزارت معارف بزرگ‌ترین استخدام‌کننده کارمندان خدمات ملکی کشور است.
فساد همچنین به عنوان دلیل عمده‌ی تناقض و مغایرت در ارقام ثبت‌نام و شمولیت دانش‌آموزان مکاتب دانسته شده است. دولت پیشین ادعا کرده بود که بیش از ۱۱ میلیون کودک به مکتب می‌رود و منابع اختصاص‌یافته برای آن‌ها اغلب به جیب مقامات محلی و مرکزی می‌رود. اما دولت جدید این رقم را بین ۶.۲ میلیون تا اندکی بیش از ۹ میلیون گفته است.
فشار بر طالبان گاهی اوقات کار می‌کند
با تبدیل‌شدن خشونت به واقعیت روزمره در سراسر کشور، بزرگان تلاش‌ کرده‌اند تا تمهیدات محلیِ را بسنجند، که منجر به بازشدن مجدد مکاتب شود.
داوود شاه صفری، رییس معارف هلمند، جایی که در آن حدود ۳۰ ساختمان مکتب از سوی جنگ‌جویان دو طرف به عنوان پوشش استفاده می‌شود، می‌گوید: “خبر خوب این است که طالبان اکنون به دلیل فشارهای محلی، به مکاتبِ مناطق تحت کنترل شان اجازه‌ی فعالیت می‌دهد… روستائیان هربار با نامه‌های تائیدی از سوی طالبان می‌آیند و از ما می‌خواهند که مکاتب را باز کنیم”.
مقامات می‌گویند که در ولسوالی وردوج بدخشان در شمال‌شرق افغانستان، که عمدتا توسط طالبان کنترل می‌شود، ۱۶ مکتب که در دو سال گذشته بسته بوده‌اند، پس از گفتگوها با گروه طالبان، در بهار جاری باز می‌شوند.
به گفته مجیب‌الرحمان انصار، رییس معارف ولایت غزنی، ۱۳ مکتب در ولسوالی ناوه این ولایت از سال ۲۰۰۱ به این‌طرف بسته بوده‌ و هیچ‌ کودکی به مکتب نرفته است. اما اخیرا، بزرگان محلی طالبان را متقاعد کرده‌اند تا به مکاتب اجازه‌ی فعالیت بدهد. آقای انصار می‌گوید در صورتی‌که طالبان به پسران و دختران اجازه بدهد، حدود ۲۵ هزار کودک می‌توانند به مکتب بروند.
آقای انصار می‌گوید: “من باید به شما بگویم در اینجا هیچ معلم حرفه‌یی برای تدریس به این دانش‌آموزان وجود ندارد… من یک تا دو معلم را استخدام می‌کنم و آن‌ها با تحصیلات صنف ۹ یا ۱۰ (و نه بیشتر) ممکن فقط توانایی خواندن و نوشتن داشته باشند”.
در اوقات دیگر، طالبان هنوز تهدید می‌کنند
هفته‌ی گذشته، در حالیکه مکاتب در ولایت شمالی افغانستان، کندز، برای آغاز سال جدید تحصیلی آماده می‌شدند، مکان برگزاری مراسم رسمی –به همین مناسبت- در مرکز ولایت، به دلیل تهدیدات طالبان باید تغییر می‌کرد.
فقط یک‌چهارم ۱۳۰ مکتبِ شهر کندز دروازه‌های خود را بر روی دانش‌آموزان باز کرده‌اند. بقیه مکاتب، حتی آن‌هایی که تحت کنترل صوری دولت هستند، در انتظار چراغ سبز از سوی طالبان به سر می‌برند.
این اختلاف به نظر می‌رسد که بر سر میکانیسم پرداخت معاشات معلمان است. طالبان می‌گویند که آنها مخالف تحصیل نیستند، اما مکاتب را تا زمانی که دولت روش پرداخت معاشات معلمان را از سپرده‌های بانکی به پول نقد تغییر ندهد، بسته نگه خواهند داشت.
روز شنبه، صدها معلم در شهر کندز به راهپیمایی پرداخته و گفتند که آن‌ها پنج ماه می‌شود که معاش خود را دریافت نکرده‌اند.
مولوی بسم‌الله، رییس آموزش و پروش طالبان در ولایت کندز، می‌گوید که موضع این گروه به قصد کاهش دردسر معلمان است، که مجبورند برای دریافت پول شان، سفرهای طولانی را به مرکز ولایت در پیش گیرند. او می‌گوید، آسان‌تر این است که پول توسط واسطه به معلمان تحویل داده شود.
مقامات دولت می‌گویند که هدف طالبان از تلاش برای تغییر نحوه‌ی پرداخت معاشات معلمان، به این دلیل است که این گروه می‌خواهد –از معاشات معلمان- سهمی بردارد.
آقای بسم‌الله می‌گوید: «آن‌ها –مقامات دولتی- باید بیایند و از روند پرداخت نظارت کنند… در مناطق تحت کنترل خود، ما توجه و نظارت بسیار فعال داریم.»

منبع / نیویارک تایمز